Train to Busan (2016|Yeon Sang-ho)

train_to_busan_de_yeon_sang-ho_640_346

        วิพากษ์มนุษย์ได้ดีในระดับ Night of the living dead (ซึ่งเราได้ดูรีเมคของปี 1990) หรือ The mist หรือ the walking dead กันเลยทีเดียว แต่เราเฉยๆกับตัวซอมบี้ในหนังนะเพราะภาพจำมันดันอยู่กับ The walking dead ไปแล้ว ถ้าไม่นับว่านี้คือหนังกระแสคงหักแค่ค่าน้ำตากับตอนจบที่ไม่มืดหม่นไปแล้ว
        พอดีได้อ่านบทวิจารณ์จากแฟนเพจคาเฟาลูเมีย พูดถึงเทรนทูปูซานในแง่ของเพศและสถานะของคนในสังคม ทำนองว่าหนังมันเป็นตัวแทนของคนในระดับสังคมอย่างเพศชายปกป้องเพศหญิง ส่วนคนแก่ และคนจรจัดในท้ายสุดจะถูกกำจัดเพราะเราเห็นว่าเขาจะไม่มีประโยชน์ในอนาคต ก็จริงนะ เห็นด้วย หนังชัดเจนต่อเรื่องนี้ดีทีเดียว
         ถ้าคิดต่อในแง่นี้ จากย่อหน้าแรกที่เราบอกไว้ว่าหนังวิพากษ์มนุษย์ในระดับเดียวกับหนังเรื่องต่างๆที่กล่าวไว้ในย่อหน้าแรก ถ้ามองในแง่ย่อหน้าสอง ไนท์ออฟเดอะลิฟวิ่งเดทกับเดอะมิสท์ก็ลงไประดับปัจเจคมากกว่าเทรนทูปูซาน อย่างเช่นเรื่อง “คนเห็นแก่ตัว” ในไนท์ออฟเดอะลิฟวิ่งเดทมันคือมนุษย์คนหนึ่งจริงๆ ไม่เกี่ยงว่าจะเป็นพ่อเป็นพี่ชายหรือสามี หรือสถานะใดในสังคม ความเลว/ความเห็นแก่ตัวเกิดจากสันดานของตัวเองเท่านั้น หรือตอนจบอันเลวร้ายของเดอะมิสท์ก็ยิ่งตอกย้ำว่า ไม่ว่าจะเป็รคนแก่/เด็ก/ผู้หญิงรวมถึงผู้ชายในสถานะต่างๆเช่นพ่อของลูก คนรัก/สามีหรือแม้กระทั้งผู้นำ ก็ไม่ได้ถูกยกเว้นจากผลผ่วงอันเจ็บปวดของการละทิ้งความหวัง และสุดท้ายอยากจะบอกแค่ว่า ปูซานนี่ดีมากนะในระดับหนังกระแส แต่เราก็ชอบไนท์กับเดอะมิสท์มากกว่าอยู่ดี เหตุผลคือ เพราะหนังมันหม่นหมอง ไม่ปราณี ไม่ให้ความหวังเพราะชีวิตเรามันก็วนๆอยู่กับแค่เรื่องพวกนี้

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s